| |
|
|
|
|
(2009) Zoelen, Wendy van
Een polymeer is een lang ketenmolecuul dat is opgebouwd uit kleinere moleculen, te vergelijken met een kralenketting. Sinds de introductie van bakeliet in 1909, is er een grote verscheidenheid aan synthetische polymeren ontwikkeld. Hoewel deze polymeren uiteenlopende eigenschappen hebben, hebben de meesten één overeenkomst: net als water en olie mengen ze niet met elkaar. Polymeerchemici profiteren van deze eigenschap door verschillende polymeerketens aan elkaar te verbinden. Dit kan vergeleken worden met het aan elkaar knopen van de staarten van een hond en een kat. Beide dieren willen zo ver mogelijk van elkaar weg lopen, maar kunnen niet verder komen dan hun lichaam lang is. Een polymeerketen is echter niet veel langer dan enkele tientallen nanometers (een nanometer = één miljardste meter), en daarom kan een verzameling van deze zogenaamde blokcopolymeren van elkaar scheiden in hele kleine, maar zeer goed geordende, structuren. Deze structuren kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden als sjablonen om nanostructuren van inorganische materialen te maken, welke toegepast zouden kunnen worden in computergeheugens. Omdat de verkregen structuren veel kleiner zijn dan de structuren die met de huidige technieken worden verkregen, kan dit resulteren in nog snellere computers met een hogere geheugencapaciteit. In dit proefschrift wordt een blokcopolymeer van polystyreen (PS) en poly(4-vinyl pyridine) (P4VP) gecombineerd met een kleiner ketenmolecuul, pentadecylfenol (PDP), waardoor nieuwe geordende structuren worden verkregen. Er wordt onder andere onderzocht hoe deze structuren gebruikt kunnen worden als een sjabloon om nieuwe nanomaterialen te maken.
Gebruik a.u.b. deze link om te verwijzen naar dit
document:
http://irs.ub.rug.nl/ppn/316718882 |
Meer informatie in de catalogus
Meer informatie in Picarta
Afdrukken op bestelling.
|
|
| |
| To top
|
| |
© 2003-2007 RUG : De Rijksuniversiteit Groningen heeft de rechten van deze repository. Alle rechten voorbehouden. Powered by WildFire
| |