| Nederlands

Therapeutic perspectives of Angiotensin-(1-7) in heart failure

(2005) Loot, Annemarieke Elisabeth

Hartfalen, waarbij het hart niet meer voldoende bloed door het lichaam kan pompen, is een ernstige ziekte. Veel mensen krijgen er in de loop van hun leven mee te maken als gevolg van diverse aandoeningen, zoals bijvoorbeeld een hartinfarct. Annemarieke Loot ontdekte in een dierexperimenteel onderzoek dat het hormoon angiotensine-(1-7) de ontwikkeling van hartfalen na een hartinfarct kan remmen. Bovendien heeft het tijdens de ontwikkeling van hartfalen een beschermend effect op de bloedvaten; niet alleen in het hart, maar ook in de rest van het lichaam. De promovendus ontwikkelde bovendien een methode om in de toekomst via gentherapie het hart zelf meer ang-(1-7) te laten aanmaken.

Ang-(1-7) heeft slechts één aminozuur minder dan het bekende hormoon angiotensine II dat betrokken is bij het uiteindelijke ontstaan van hartfalen. Veel van de huidige geneesmiddelen voor hart- en vaatziekten zijn gericht op het voorkomen van de vorming van ang II en de effecten ervan. Dit zijn de zogeheten ACE-remmers. Ang-(1-7) kan de nadelige effecten van ang II tegengaan en ACE-remmers verhogen de hoeveelheid ang-(1-7) in het bloed.

Gentherapie zou een mogelijke oplossing kunnen zijn voor hartfalen, maar daarvoor moet het goede DNA-materiaal op de juiste plaats in het lichaam worden afgeleverd. Virussen zijn goede dragers van dit materiaal, omdat ze in staat zijn celkernen binnen te dringen. Loot ontdekte dat het Semliki Forest Virus (SFV) geschikter is dan het adenovirus. Wanneer het SFV in het hart wordt toegediend bereikt het een groot aantal hartcellen, terwijl het andere organen zoals de lever ongemoeid laat.