Een zeer onfrisse geschiedenis. Studies over niet-industriële vervuiling in Nederland, 1850 - 1920

In dit boek is aangetoond dat vervuiling van bodem en water in de tweede helft van de vorige eeuw een belangrijk maatschappelijk probleem heeft gevormd. In alle sociale lagen werd men hiermee in meerdere of mindere mate geconfronteerd. De gevolgen van ontoereikende voorzieningen voor de verwijdering van o.m. menselijke ontlasting, rioolwater, huis- en straatvuil werden op vrijwel alle plaatsen binnen de bebouwde kom ondervonden. De meest schrijnende onhygienische omstandigheden werden echter in de dichtstbevolkte, armste, gedeelten aangetroffen. Hier waren de smalste straten, vaak ongeplaveid, met open goten of zonder enige mogelijkheid tot afvoer van huis- en hemelwater. Hier ontbraken vaak particuliere of gemeenschappelijke privaten en waren de bewoners genoodzaakt hun gevoeg op straat of anderszins in het openbaar te doen. Zulke toestanden werden een gevaar voor de volksgezondheid geacht. Dit werd vooral ingezien door geneeskundigen die uit de aard van hun werkzaamheden regelmatig met deze gevaren te maken hadden. Zij hebben onophoudelijk en op vele manieren op de noodzaak tot verbetering geattendeerd. Ten dele deden zij dit individueel, in artikelen en brochures, ten dele in georganiseerd verband, b.v. via plaatselijke Cholera-commissies of Vereenigingen tot Bevordering van de Volksgezondheid. Deze richtten hun vertogen en adressen tot de lokale overheid, die in dezen een duidelijk aangegeven task had. De aldus verwoorde bezorgdheid heeft autoriteiten niet tot ingrijpende maatregelen geinspireerd.
Zie: Samenvatting

Samenvatting

Meer informatie in de catalogus
Meer informatie in Picarta