Zwangerschap, gynaecologie en schildklier

In het klinisch gedeelte van het proefschrift worden 2 groepen van patienten behandeld, waarbij geringe afwijkingen in de schildklierfunctie gevonden zijn
1. Bij het zoeken van een oorzaak voor het herhaaldelijk mislukken van een zwangerschap (twee maal of meer) viel het op, dat een groep van de onderzochte vrouwen dikwijls vage algemene klachten hadden.
De voomaamste van deze klachten waren: kouwelijkheid, nervositeit, droge nagels, een droge huid en een trage defaecatie. Er werd bovendien een verlaagd B.M. gevonden (lager dan 0 % , bij een normaal P.B.I. en een normale "uptake" van J131 door de schildklier). Bij deze vrouwen kon meestal een andere oorzaak voor het mislukken van de zwangerschap uitgesloten worden.
lndien deze vrouwen weer zwanger waren zag men, dat het B.M. niet steeg, zoals men dat bij een gravida zou verwachten (B.M. boven ae+ 10 %). Bovendien steeg het P.B.I. veelal niet boven de 6 y %. Gedurende de zwangerschap liggen de P.B.I. waarden tussen de 6 tot 12 y %0 Oak nam de bindingscapaciteit van het Thyroxine Bindend Eiwit niet voldoende toe. (De verzadigingsgraad van het T .B.P .verdubbelt gedurende de zwangerschap).
lndien wij genoemde vrouwen gedurende de zwangerschap schildklierhormon toedienden, zagen wij, dat de zwangerschap meestal eindigde met de geboorte van een normaal levend kind. Van de 18 aldus behandelde zwangeren bevielen er 14 van een levend kind, van welke kinderen er 2 na de geboorte stierven. De oorzaken van de dood van deze 2 kindeden waren: eenmaal praematuritas (28 weken) en eenmaal hyaliene
membraanvorming bij een praematuur van 36 weken na een sectio caesarea. Drie van deze 18 vrouwen zijn nog zwanger.
2. Bij patienten met een primaire of een secundaire amenorrhoe of een oligomenorrhoe tengevolge van een onvoldoende ontwikkeling van de genitalia intema, vonden wij dikwijls algemene klachten, zoals boven reeds vermeld. Wij vonden dan een verlaagd B.M., een normaal P .B.I. en een geringe bindingscapaciteit van het T.B.P.
Bij een deel van deze vrouwen was er een verminderde "uptake" van J131 door de schildklier. Een verlaagd B.M. vonden wij bij 18 van de 19 besproken patienten. De meeste van deze 19 patienten waren meisjes rond de 20 jaar.
Bij deze groep van meisjes waren er 4, die opvielen door hun uiterlijk. Zij waren zeer mager, aten slecht, hadden een laag B.M. (lager dan -15 %)0 De algemene klachten waren bij hen sterk aanwezig, vooral de klacht over kouwelijkheid stond op de voorgrond. Bij 3 van de 4 meisjes bestond er een secundaire amenorrhoe en bij een een primaire amenorrhoe. De oestrogene werking was minimaal en de uterus was
zeer klein. Deze 4 meisjes werden behandeld met oestrogene stoffen en schildklierhormonen. Zolang el aIleen schildklierpoeder gegeven weld, was el weinig reactie te zien op de algemene toestand en het B.M. Indien er tevens trijodotyronine gegeven weld, zagen wij bij 3 van de 4
meisjes een algemeen gunstig effect optreden: de eetlust weld betel, het gewicht nam toe (verdubbeIde in twee gevaIlen), het B.M. steeg, de klachten verdwenen en de cyclus weld betel gereguleerd en herstelde zich zelfs in enkele gevaIlen volkomen. Een van deze meisjes trouwde, raakte in verwachting en beviel van een normaal kind.
De oestrogene stoffen veroorzaken een groei van de uterus en een stijging van het P.B.I. tot zeUs waarden, zoals men die gedurende de zwangerschap ziet. Ook de bindingscapaciteit van het T .B.P .neemt toe, indien men oestrogene stoffen toedient. Dit wordt het fraaiste gezien bij de groep patienten met amenorrhoe. Men kan dit waarnemen doordat de radioactiviteit van de albuminefractie afneemt, waardoor blijkt, dat er meer thyroxine aan het T .B.P .wordt gebonden.
Het schildklierpoeder aIleen toegediend doet het B.M. bij vele patienten uit de 2 groepen niet of onvoldoende stijgen. Het trijodotyronine daarentegen veroorzaakt, op enkele uitzonderingen na, een goede stijging vaak tot normale waarden van het B.M. Ook een reguleren van de cyclus wordt gunstig beinvloed door het geven van trijodotyronine. De algemene klachten verdwijnen na het toedienen van schildklierhormon, speciaal na het geven van trijodotyronine.
De resultaten van de door ons gegeven therapie zijn in het algemeen gunstig te noemen.
De overeenkomst tussen de 2 behandelde groepen patienten is dus het bestaan van algemene klachten, een verlaagd B.M. (lager dan O % ), een normaal P.B.I. (buiten de graviditeit) en een bindingscapaciteit van het T .B.P ., die niet optimaal of verminderd was.
Bij de 2 groepen wordt van schildklierpoeder aIleen in het algemeen een onvoldoende of geen reactie van het B.M. waargenomen, terwijl er wel een stijging van het P .B.I. gezien wordt.
Bij de 2 groepen patienten wordt er een stijging van het B.M. gezien, indien trijodotyronine gegeven weld, waarbij meestal het P.B.I. daalde.
Bij de bespreking van de literatuur wordt eerst een algemene beschrijving van de schildklierfunctie gegeven; zowel de opvattingen over het ontstaan van de schildklierhormonen, als het transport el van worden besproken.
In de volgende literatuurhoofdstukken wordt een overzicht gegeven over de betekenis van bet P.B.I. in normale omstandigbeden, gedurende de zwangerschap en onder verschiIlende pathologische omstandigheden.
Aan de electroforese van serumeiwitten, waaraan in vitro radioactief thyroxine is toegevoegd, om de binding hiervan aan het T.B.P. en het albumine na te gaan, wordt een hoofdstuk gewijd.
Het laatste literatuurhoofdstuk handelt over de vorming, de werking en de therapeutische mogelijkheden van het trijodotyronine.
Tenslotte wordt een korte bespreking aan het trijodotyronineacetaat gewijd.

In the clinical part of this thesis two groups of patients are described in whom slights deviations of the thyroid function were found.
1. When looking for the cause of a repeated miscarriage (two or more times) we noticed that a group of the women examined often had general complaints. The most important of these complaints were: chilliness, nervousness, brittle nails, a dry skin and slow defecation. Moreover, a reduced B.M. was found, (lower than 0 per cent) together with a normal P .B.I. and a normal "uptake" of ]131 by the thyroid gland. Usually another cause for miscarriage could be excluded with these women.
When these women were pregnant again, we observed that the B.M. had not increased, as one would expect with a gravida (B.M. above + 10 per cent). Furthermore, the P .B.I. did not rise over 6 r per cent.
(During pregnancy the P.B.I. values lie between 6- 12 r per cent).
Neither did the binding capacity of the T .B.P .increase sufficiently.
(The degree of saturation of T.B.P. doubles during pregnancy).
If we administered thyroid hormone to these women during pregnancy, we saw that usually the pregnancy ended in the birth of a normal living child. Of the 18 women treated in this way 14 were delivered of a living child. Two of these children died after birth; the causes of death were: one prematurity (28 weeks), and a hyaloid membrane formation with a premature child of 36 weeks after a caesarian section.
2. We often found general complaints as mentioned above in patients with a primary amenorrhea or an oligomenorrhea caused by an insufficient development of the internal genitalia. We then found a reduced B.M., a normal P.B.I. and a low binding capacity of the T.B.P. There was a reduced "uptake" of ]131 bij the thyroid gland in some of these women. A reduced B.M. was found in 18 out the 19 patients discussed.
Most of these 19 patients were girls of about 20.
There were 4 girls in this group whose physical appearance clearly showed their condition. They were very slender, ate badly, had a low B.M. (below -15 per cent). The general complaints were marked with them; the complaint of chilliness was especially prominent. Three of the four had a secondary amenorrhea and, one a primary amenorrhea.
The estrogenic activity was minimal and the uterus was very small. These 4 girls were treated with estrogens and thyroid hormone.
As long as only thyroid powder was given, hardly any reaction was to be seen on the general condition and the B.M. If at the same time trijodotyronine was given, we noticed a general favoulable effect with 3 of the 4 girls. The appetite became better, the weight increased (doubled in two cases), B.M. grew higher, the complaints disappeared and the monthly cycle was regulated better and was completely restored in a few cases. One of these girls married, became pregnant and gave birth of a living child. The estrogenics cause a growth of the uterus and a rise of the P.H.I. even to values as high as those noticed during pregnancy. The binding capacity of the T .H.P .also increased considerably if estrogenics were administered. This is best seen in the group of patients with amenorrhea. One can observe this because the radioactivity of the albumen fraction diminishes, showing that more thyroxine is bound to the T.H.P.
The thyroid powder administered alone causes no rise or an insufficient rise of the H.M. in many patients of the two groups. On the other hand the trijodotyronine causes, with a few exceptions, a fair rise of the H.M., often to normal values. Also the regulation of the cycle is influenced favourably through the administering of trijodotyronine. The general complaints disappear after thyroid hormone has been administered,
especially when trijodotyronine has been given before.
In general, the results of the therapeutics carried out by us may be called favourable. The similarity between the two groups of patients dealt with lies in the existence of the general complaints, a reduced H.M. (below O per cent) a normal P .H.I. (outside pregnancy) and a binding capacity of the T .H.P .which was not optimal or reduced.
In the two groups generally no reaction or an insufficient reaction of the H.M. is observed on thyroid powder alone, while a rise of the P .H. I. is noticed.
A rise of the H.M. is seen in the two groups of patients, if trijodotyronine was given, while usually the P.H.I. decreased.
In the discussion of the literature a general description of the thyroid function is given first, both the opinons about the origin of thyroid hormones as the transport of the thyroid hormones are discussed.
In the following chapter on the literature, a survey is given of the meaning of P.H.I. in normal circumstances, during pregnancy and under various pathological circumstances.
One chapter is devoted to the electroforesis of serum albuminen, to which "in vitro" radio-active thyroxine is added in order to trace its binding to the T .H.P .and the albumen.
The last chapter on the literature deals with the formation, the action and the therapeutical possibilities of the trijodotyronine.
In conclusion a short discussion is devoted to the trijodotyronine acetate.

Meer informatie in de catalogus
Meer informatie in Picarta